Een verrassing in Het Loo: spannend stuk van Roukens

Rubens Quartet
• Claude Debussy en Meneer Achtstenoot
• Gezien: Paleis Het Loo 24/11/2012

Door René de Cocq
(In: De Stentor, 27 november 2012)

Een kindervoorstelling was het niet, al heette het Paleisconcert van deze maand ‘Claude Debussy en Meneer Achtstenoot’. Het Rubens Quartet had acteur Yorick Stam meegebracht, die de uitvoering van Debussy’s strijkkwartet Opus 10 inleidde met een schets van de weerbarstige persoonlijkheid die de componist (1862-1918) was, geïllustreerd met fragmenten uit brieven en sarcastische muziekrecensies die hij schreef onder het pseudoniem Monsieur Croche.

Niet onaardig, wel wat breedsprakig. De daarop volgende vertolking van Debussy’s strijkkwartet maakte veel goed, zeker gezien dat speelse tweede deel met die sprankelijke pizzicato’s en die fluwelen klankkleur in het derde deel, het andantino. Het Rubens Quartet toonde hier ensemblespel van allure; de violistes Sarah Kapustin en Tali Goldberg, altviolist Roeland Jagers en cellist Joachim Eijlander ‘ademden’ zelfs haast synchroon.

Hun teamwork in het strijkkwartet opus 51 nummer 2 van Brahms (1833-1897), gespeeld voor de pauze, was ook van niveau, maar daar bleef de vertolking toch ietwat steken in de noten, en in een qua geluidsvolume nogal overdonderende aanpak: Brahms hoeft niet zó hard te worden uitgevoerd om te overtuigen.

De verrassing van de zaterdagavond zat in de opmaat: het vorig jaar speciaal voor dit ensemble geschreven ‘Visions at Sea’ van Joey Roukens (1982). Een interessant en spannend stuk, dat begint met een soort Pärtiaanse ijlheid, die je zou kunnen associëren met zoiets als mist op zee, maar verderop allerlei andere verbindingen legt: met zeemansliedjes, met storm, met gekrijs van meeuwen. Roukens maakt onbekommerd gebruik van tal van muzikale elementen, zoals opvallende glissando’s en percussietechniekjes. Leuk.

Ook de stukken voor de pauze werden ingeleid door Yorick Stam, ook iets te wijdlopig om echt interessant te zijn. Er had best wat meer informatie in het programmablad kunnen staan, dan hadden we het ook geweten. En waar hij het kwartet introduceerde deed hij dat met tekst die letterlijk in dat programma stond, en die kenden de bezoekers dus al.