Innemend recital van een bevlogen harpiste (Stentor, 30 september 2013)

Lavinia Meijer

Héél vroeger had je Phia Berghout als ‘boegbeeld’ van het Nederlandse harpspel. Nu hebben we er twee: jonge musici die de concertharp propageren als soloinstrument en daarmee relatief veel belangstelling trekken. De recitals van Remy van Kesteren en Lavinia Meijer gelden als succesnummers in de programmering van concertzalen, en zo liep ook de balzaal van paleis Het Loo zaterdagavond vol voor de laatste.

Terecht: ze combineert een vrijwel vlekkeloze beheersing van haar lastige instrument aan een interessante repertoirekeuze, waarin niet alleen harpmuziek uit vroegere eeuwen aan bod komt, maar ook eigenzinnige en verrassende composities van hedendaagse meesters.

De meeste publiciteit genereert Meijer de laatste tijd met haar bewerkingen van pianowerken van de Amerikaanse minimal music-componist Philip Glass (1947), die zich daar ook heel ingenomen mee toonde. Met die muziek besloot ze zaterdag ook haar programma: de nummers 2 en 4 van de Metamorphosis en ‘The Hours’. Mooi en intrigerend; weldadige akkoorden en riffjes op een dwingend pulserende ritmiek.

Ze opende de avond met een genoeglijk muziekje van de Tsjechische componist Jan Ladislav Dussek (1760-1812), vakkundig divertissement. Daarna golfden rijke romantische arpeggio’s door de zaal in ‘Fantaisie’ van Camille Saint-Saëns (1835-1921), gevolgd door de harpsuite opus 83 van Benjamin Britten (1913-1976), met als slot in ‘Hymne’ een saluut aan Wales, waar de harp een belangrijk deel uitmaakt van de nationale cultuur.

Bijzonder was ‘Song’ van Boudewijn Tarenskeen (1952), waarin Lavinia Meijer van de componist ook moest zingen en spreken, Ze toont de felle emoties en de diepe wanhoop van Ifiginea, die geofferd wordt door haar vader Agamemnon, in stem en in haast fysieke aanvallen op de harp. Ook bijzonder: het prachtige ‘Saudade’ van Jacob ter Veldhuis (1951), met gevoel voor de ongrijpbare Portugese melancholie. Gewoon mooi: de bewerking van Meijer van een van die talloze minisonates van Domenico Scarlatti (1685-1757). En innemend: de ongekunstelde presentatie van de bevlogen harpiste.

 

• Recital Lavinia Meijer (harp)

• Gezien: paleis Het Loo, 28/9

4 sterren

Door: door René de Cocq, Stentor 30 september 2013